Przejdź do głównej zawartości

Cassandra Clare - "Miasto Popiołów" [Ada]

Nareszcie udało mi się przeczytać "Miasto Popiołów" - drugi tom Darów Anioła. Pierwsza część, czyli "Miasto Kości" bardzo mi się podobała i z niecierpliwością czekałam na moment, kiedy będę miała możliwość zapoznania się z kolejnymi książkami tej serii. Po pierwszym tomie doszłam do wniosku, że ta trylogia stanie się moją ulubioną. Czy po przeczytaniu "Miasta Popiołów" nadal mam takie zdanie? Czy powieść mi się podobała?

Clary Fray chciałaby, żeby jej życie znowu stało się normalne. Ale czy cokolwiek może takie być skoro dziewczyna jest Nocnym Łowcą, zabijającym demony, jej matka została magicznie wprowadzona w stan śpiączki, a ona sama nagle zaczyna widzieć mieszkańców Podziemnego Świata - wilkołaki, wampiry, wróżki...

W powieści jest niesamowity klimat, a czytelnikowi towarzyszy dużo emocji podczas czytania. Autorka zadbała też o ciekawą akcję, zawierającą liczne zwroty akcji. Nie ma opcji, by ktoś nudził się podczas tej lektury. Długie opisy, które w tej książce mnie nie denerwowały, pozwoliły mi stać się świadkiem ukazanych wydarzeń. W ciekawy sposób mogłam poznać też kolejnych mieszkańców Podziemnego Świata. Język, jakim posłużyła się autorka jest bogaty. Nie miałam problemów z przeczytaniem i zrozumieniem tej książki.

Bohaterów, tak jak w ostatnim tomie od pierwszych stron polubiłam. Miło mnie zaskoczyli, a dzięki ciekawemu światu, do którego miałam możliwość przeniesienia się, stali mi się bliscy.
Najbardziej związałam się z Clary. To nastolatka, która z początku ma problemy z przyjęciem wiadomości o tym, kim jest. Lecz z czasem to się zmienia i dziewczyna powoli zaczyna to akceptować. Wykazuje się odwagą, w imię miłości jest gotowa na wszystko.
W pamięci zapadł mi też Jace. Jest on chłopakiem zbuntowanym, lecz da się u niego dostrzec także dobre serce. Kiedy prawda o jego pochodzeniu wyszła na jaw, nie mogłam w to uwierzyć. Do jego zalet można zaliczyć humor, gdyż go nie brakowało.

Dużym plusem jest także oprawa książki, która jest cudowna. Ogólnie cała ta seria ma wspaniałe okładki. Nie sposób oderwać od nich oczu, tylko patrzeć na nie, patrzeć i patrzeć.
Dzięki wszystkim zaletom powieści, udało mi się ją przeczytać w bardzo krótkim czasie.
"Miasto Popiołów" to świetna kontynuacja. To świetny sposób, by oderwać się od rzeczywistości, od szarej codzienności. Polecam ją wszystkim fanom fantastyki.
Ada.

Komentarze

  1. Czytałam tę książkę i praktycznie w stu procentach zgadzam się z Twoją opinią :) Generalnie ta seria jest naprawdę fajna :)
    Zapraszam na nowy post :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Seria cała już dawno za mną i jest jedną z moich ulubionych!
    Pozdrawiam
    onlybooks-jdb.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  3. Uwielbiam Dary!
    Jace <3333
    Gorąco polecam ci kolejne części, które są jeszcze lepsze!

    OdpowiedzUsuń
  4. Kiedyś chciałam przeczytać całą serię, bo bardzo mi się podobał tom 1, ale teraz jakoś mi przeszło. Może kiedyś znowu mnie natchnie i będę chciała do niej wrócić.

    OdpowiedzUsuń
  5. Ależ mi narobiłaś ochoty na kolejne tomy! :)

    OdpowiedzUsuń
  6. kompletnie nie znam... :/
    Obserwuję i zapraszam do mnie: http://thewomenlife.blogspot.com/
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  7. Kocham, kocham, kocham te serię <3
    Jace ♥
    A okładki mi sie ne podobają :(

    Buziaki ,
    coraciemnosci.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  8. czytałam tą książkę ładnych pare lat temu i jestem w niej zakochana do dziś <3

    http://wooho11.blogspot.com/ - Zapraszam <3 Jeśli Ci się spodoba - zaobserwuj :* Na pewno się odwdzięczę :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Jakub Ćwiek - "Grimm City. Wilk!" [Ada]

Gdy po raz pierwszy zobaczyłam książkę w zapowiedziach, nie byłam do niej przekonana. Jakaś część mnie podpowiadała mi, że to raczej nie dla mnie.  Jednak po jakimś czasie doszłam do wniosku, iż warto dać tej powieści szansę, toteż postanowiłam ją przeczytać. Czy tego żałuję? 
Ponura, spowita obłokami tłustej czerni metropolia to miejsce, gdzie o sprawiedliwość równie trudno, co o bezchmurne niebo. Zbudowane na ciele olbrzyma,napędzane jego smolistą krwią i odłamkami węglowego serca trwało w dawno ustalonym porządku. Do teraz. Na przestępczą scenę wkracza właśnie bezkompromisowo Nowy Gracz, a oficer policji Wolf zostaje brutalnie zamordowany we własnym domu. Czy te fakty się łączą? I czy czerwony płaszcz z kapturem zaobserwowany u głównej podejrzanej w sprawie zabójstwa czyni ze sprawy zbrodnię na tle religijnym?
Jakub Ćwiek tym razem funduje nam gorzki brutalny kryminał noir w niezwykłym świecie inspirowanym amerykańskim podziemiem przestępczym lat dwudziestych i trzydziestych. W mieśc…

Poznaj nas! - Book TMI Tag

Cześć!
Lubicie tagi? Bo ja bardzo. Zwłaszcza te, w których nad odpowiedziami trzeba się chwilę zastanowić.
W tym tagu zdecydowanie tak jest, a biorąc jeszcze pod uwagę, że pytań jest całkiem sporo, to lepiej już zacznijmy.




1. Która fikcyjna postać ma najlepszy styl?
Ada: Bardzo podoba mi się styl Clary Fray z Darów Anioła.
Clevleen: Nigdy nie skupiałam się na tym jak ubierają się postacie, dlatego podam tu jedyną, jaka przychodzi mi do głowy, czyli Jessamine z Mechanicznego Anioła.

2. Twoje fikcyjne zauroczenie?
Ada: Oczywiście, że Jace oraz Daemon. Uwielbiam ich!
Clevleen: Percy!

3. Czy kochałaś kiedyś postać, a potem zaczęłaś ją nienawidzić?
Ada: Nie miałam jeszcze takiej sytuacji. Na ogół jest tak, że jak jakąś postać lubię, to nie zaczynam jej nienawidzić. A jak jakąś postać nienawidzę, to nie zaczynam jej lubić. Czasami zdarza się, że postać, którą z początku nienawidziłam, nagle polubiłam. Odwrotnej sytuacji jeszcze nie miałam.
Clevleen: Aż tak skrajnie, to nie, ale Katniss z Igrzysk Śmi…

"Opal" - Jennifer L. Armentrout [Ada]

Tytuł oryginalny: Opal
Liczba stron: 496
Wydawnictwo: Filia
Data wydania: luty 2015
Tłumacz: Sylwia Chojnacka

Po wszystkim co się stało, nie jestem już tą samą Katy. I nie jestem pewna, jak to się skończy. Gdy każdy krok ku prawdzie zbliża nas do tajemniczej organizacji, odpowiedzialnej za torturowanie i testowanie hybryd, zdaję sobie sprawę, że dobre zakończenie nie istnieje. Śmierć kogoś bliskiego jest nadal świeża, pomoc przybywa z najmniej spodziewanego źródła, przyjaciele stają się dla nas śmiertelnym zagrożeniem, ale my nie możemy zawrócić. Nawet jeśli wynik tego starcia zniszczy nasze światy na zawsze.
*opis z okładki
"Mówienie "przepraszam" niczego nie naprawi, nie dla mnie, nie dla niej. Nie cofnę czasu. Mogę tylko ruszyć do przodu i spróbować wszystko wynagrodzić."
Opal jest trzecim tomem z serii Lux i tak samo jak poprzednie dwa zapiera dech w piersi. Myślałam, że autorce z biegiem czasu zabraknie pomysłu i strasznie będzie ciągnąć tę serię, lecz myliłam się. …